Grafika na stronie

GRAFIKA NA STRONIE

Umieszczenie grafiki na stronie www <img src="ścieżka dostępu i nazwa pliku">

Używamy tylko plików w formacie .jpg   .gif    .bmp

Aby zlikwidować ramkę dookoła rysunku używamy polecenia border="0"

np. <img src="obraz.jpg"  border="0">

Położenie grafiki na stronie:

wyśrodkowanie <p align="center"> grafika </p>

wyrównanie do lewej <p align="left"> grafika </p>

wyrównanie do prwej <p align="right"> grafika </p>

Obrazek jako przycisk uruchamiający powiększenie tego samego obrazka na dodatkowej stronie www:

<a href="nazwa pliku" target="newwindow"><img src="nazwa pliku" width="x" height="y"> </a>

(width="x" to szerokość wyrażona w pikselach, height="y" to wysokość wyrażona w pikselach)

Wzajemne położenie grafiki i tekstu:

góra <img src="obrazek.jpg" align="top">

środek <img src="obrazek.jpg" align="middle">

dół  <img src="obrazek.jpg" align="bottom">

Język HTML

PIERWSZE KROKI W JĘZYKU HTML

Tekst będący źródłem strony www nazywa się dokumentem HTML. Jest on sporządzony w języku HTML.

Dokument HTML zawiera tekst, który ma być umieszczony na stronie oraz polecenia (znaczniki), które informują przeglądarki, jak wyświetlić poszczególne elementy dokumentu.

Znaczniki umieszczone są w nawiasach <... >.

Większość z nich składa się z części otwierającej < ...> i zamykającej </...>

Dokument zapisany w języku HTML zawarty jest między znacznikami <html>  </html>

Składa się z nagłówka zapisanego pomiędzy znacznikami <head> </head> oraz
treści zapisanej pomiędzy znacznikami <body> </body>

W nagłówku umieszczamy tytuł strony pomiędzy znacznikami <title> </title> (wyświetlany w pasku tytułowym przeglądarki).
Komentarz (nie ma wpływu na wygląd strony, zawiera informacje przydatne jej autorowi) wpisuje się go pomiędzy ciąg znaków < ! - - Tu wpisujemy komentarz - - >
Określenie języka, czyli możliwości wyświetlania polskich znaków diakrytycznych uzyskujemy wpisując:

<meta http-equiv="Content-Type" control="tekst/html; charset=ISO-8859-2">

<meta http-equiv="Content-Language" content="pl">

Zmiana koloru tła strony <body bgcolor="nazwa koloru w j. angielskim">

np. <body bgcolor="pink">

Szerokość marginesów <body leftmargin="50" rightmargin="50" topmargin="25" bottommargin="25">

(wymiary podajemy w pikselach; leftmargin to lewy margines, topmargin to górny margines, bottommargin to dolny margines)

Hiperłącze (odsyłacz) <a href="adres internetowy strony">  </a>
 np. <a href="http://onet.pl"> </a>

Kolory odsyłaczy <body link="kolor1" vlink="kolor2" alink="kolor3">
(gdzie link oznacza kolor odsyłaczy, które nie zostały jeszcze użyte, vlink - kolor odsyłaczy, które zosatły już użyte, alink - kolor aktywnego odsyłacza, który właśnie został użyty)

Formatowanie testu lub czcionki

krój czcionki <font face="nazwa kroju czcionki"> treść </font>
np. <font face="Arial"> Tu wpisujemy tekst </font>

kolor czcionki <font color="nazwa koloru w j. ang."> treść </font>
np. <font color="red"> tekst </font>

rozmiar czcionki <font size="1"> treść </font>
(można wpisać rozmiar od 1 do 7)

tekst wytłuszczony <b> treść </b>

tekst pochylony <i> treść </i>

tekst podkreślony <u> treść </u>

tekst pisany czcionką o stałej szerokości <tt> treść </tt>

tekst w formie indeksu górnego ^treść

tekst w formie indeksu dolnego _treść

wyrównanie tekstu na stronie:
justowanie <p align="justify"> treść </p>
wyśrodkowanie <p align="center"> treść </p>
wyrównanie do prawej <p align="right"> treść </p>
wyrównanie do lewej <p align="left"> treść </p> 

przeniesienie tekstu do drugiego wiersza <br>

wprowadzenie spacji &nbsp

wprowadzenie interlinii <p>


wstawienie linii <hr>

parametry określające linię:
<hr width="50%"> (długość linii w procentach, na połowę ekranu)
<hr align="center"> (wyrównanie linii do środka)
<hr size="20"> (linia o grubości 20 pikseli)
<hr color="red"> (linia w kolorze czerwonym)

Parametry te można zapisać:
<hr widht="75%" size="30" color="green" align="center">

lista numerowana <ol> oraz <li>
<ol>
<li> treść
<li> treść
<ol>
<li> treść
<li> treść
</ol>
</li>

(jeśli wewnątrz znacznika <ol> dopiszesz type="A" to w wyliczeniu wystąpią litery A, B, C; type="a" - litery a, b, c; type="I" - cyfry rzymskie I, II, III; type="1" - cyfry arabskie 1, 2, 3)


lista wypunktowana <ul> oraz <li>
<ul>
<li>treść
<li> treść
<ul>
<li>treść
<li> treść
</ul>
</li>

Materiały na konkurs wiedzy o Internecie.

Trzy główne zasady n-etykiety.
1.    Przemyśl swoje działania online - czy na pewno postępujesz właściwe?
2.    Nie działaj na czyjąś szkodę.
3.    Nie nadużywaj możliwości, jakie Ci daje Internet.

Troll to użytkownik Internetu, który rozpoczyna dyskusję z innymi internautami po to, aby ich zdenerwować lub obrazić. Umieszcza w Sieci kontrowersyjne, szokujące lub nieprzyjemne treści. Zasada postępowania jest prosta „nie karmić trolla”, to znaczy – nie wchodzić z nim w żadną rozmowę.

Spyware to programy, które bez wiedzy użytkownika instalują się na jego komputerze I szpiegują jego działania

Pierwszy polski komunikator to Gadu-Gadu.

Jako pierwsza powstała przeglądarka Mosaic.

Pierwsza strona WWW została stworzona w 1990 roku przez Tima Bernes –Lee.

Polska została podłączona do Internetu w grudniu 1991 r.

Grupy dyskusyjne to usługa internetowa polegająca na przeglądaniu i wysyłaniu wiadomości pocztą elektroniczną.

Program umożliwiający pobieranie i odtwarzanie stron internetowych to przeglądarka.

Nazwy przeglądarek internetowych: Opera, Mozilla Firefox, Internet Explorer, Gogle Chrome.

Strona w sieci WWW, która umożliwia wyszukiwanie informacji w Internecie to wyszukiwarka.

Nazwy wyszukiwarek: Net Sprint, Onet.pl, Google, Szukacz, Wirtualna Polska, Interia.pl.

Zgodnie z prawem autorskim można ściągnąć z Internetu tekst i obrazki, by wykorzystać je w szkolnej prezentacji multimedialnej.

Można korzystać z obrazków, tekstów, filmów znajdujących się na stronach WWW pod warunkiem uzyskania na to zgody autora, lub gdy korzystamy z grafiki, tekstów, dźwięków dostępnych bez ograniczeń

Sposoby uzyskania połączenia z Internetem:
Za pomocą zwykłej sieci telefonicznej
Za pomocą sieci ISDN (sieć telefoniczna cyfrowa)
Za pomocą łączy stałych: sieci lokalnej, Neostrady, DSL
Sieć telewizji kablowej
Satelitę
Telefon komórkowy
Blue connect
Sieć energetyczną

Powstanie współczesnego Internetu datuje się na rok 1983.

Mała zamknięta kłódka pojawiająca sie w dolnej części przeglądarki to, że jesteś bezpiecznie zalogowany (szyfrowanie połączenia).

Luki w systemach to niezabezpieczona część systemu przez którą mogą włamać się krakerzy.

"FIREWALL" to połączenie sprzętowej i programowej ochrony zasobów sieci LAN przed dostępem z zewnątrz.

"SPAM" to spam jest anonimową, nieoczekiwaną, masowo rozsyłaną pocztą.

Pliki "cookie" to porcja informacji przechowywana o użytkowniku przeglądającego stronę WWW na serwerze WWW.

"Hotspot" jest to otwarty i dostępny publicznie punkt dostępu umożliwiający dostęp do Internetu za pomocą sieci bezprzewodowej.

P2P (peer-to-peer) model komunikacji w sieci, który gwarantuje obydwu stronom sieci równorzędne prawa.

Bazy danych

Baza danych to uporządkowany zbiór powiązanych ze sobą informacji.

Przykłady baz danych:
-książka telefoniczna
-katalog książek w bibliotece
-kartoteka pacjentów w przychodni lekarskiej
-notes z adresami

Wraz z upowszechnieniem komputerów pojawiły się komputerowe bazy danych.
Ich zalety to:
-oszczędność miejsca
-łatwość aktualizacji, modyfikowania
-krótki czas wyszukiwania danych

Przykłady internetowych baz danych:
-internetowy rozkład jazdy na stronie www.pkp.pl
-katalog Biblioteki Narodowej na stronie www.bn.org.pl

Rodzaje baz danych:
- kartotekowa
- relacyjna
- hierarchiczna

Kartotekowa baza danych to zbiór kart, z których każda w ten sam sposób opisuje jeden obiekt bazy danych. Poszczególne karty różnią się między sobą zawartością. Może mieć postać tabeli, składającej się
z identycznie zbudowanych wierszy (utworzonej w edytorze tekstu czy w arkuszu kalkulacyjnym).

Baza danych składa się z rekordów, a rekordy z pól.

Rekord to podstawowy element bazy danych zawierający pełną informację o jednym obiekcie bazy.

Pole to najmniejszy element bazy danych, w którym zapisane są fragmenty pełnej informacji o obiekcie.

Wykres w arkuszu kalkulacyjnym

Wykres to graficzna prezentacja danych arkusza kalkulacyjnego przedstawiona w postaci diagramu lub wykresu w prostokątnym układzie współrzędnych.

Typy wykresów:
- kolumnowy (słupkowy) 
zastosowanie: ułatwia porównywanie danych liczbowych - można na nim w obrazowy sposób przedstawić, jak zmieniały się dane w określonym czasie;

- liniowy
zastosowanie: przedstawia tendencje wzrostu lub spadku pewnych wartości;

- kołowy
zastosowanie: prezentuje strukturę danych określoną procentowo; koło reprezentuje sumę wartości, czyli 100%, a wycinki koła obrazują poszczególne wartości składowe

Przedstawione na wykresie dane z jednej lub kilku kolumn albo wierszy nazywają się seriami danych. Dzielą się one na kategorie, które są opisane na osi poziomej. Oś pionowa to oś wartości.
Na wykresie kołowym ilustruje się tylko pojedynczą serię danych.

Adresowanie komórek

Rodzaje adresowania komórek:

- adresowanie względne komórki, do której odwołuje się formuła, polega na zapamiętaniu jej położenia względem komórki, w której to formuła się znajduje;

 Adres względny np. A5 przy kopiowaniu, może ulec zmianie zarówno nazwa kolumny, jak i nazwa wiersza.

- adresowanie bezwzględne odwołuje się do konkretnej komórki o podanym adresie;

Adres bezwzględny np. $A$5 przy kopiowaniu nie może ulec zmianie ani nazwa kolumny, ani nazwa wiersza.

- adresowanie mieszane jest połączeniem adresowania względnego i bezwzględnego;

W adresie mieszanym np. $A5 podczas kopiowania może się zmienić tylko numer wiersza. W adresie mieszanym A$5 podczas kopiowania może się zmienić tylko nazwa kolumny.

Arkusz kalkulacyjny - MS Excel

Arkusz kalkulacyjny to program przeznaczony do wykonywania różnego rodzaju obliczeń oraz analizowania ich wyników i prezentowania ich w formie graficznej.
Arkuszem nazywamy także dokument utworzony  w tym programie, zawierający dane, ich opisy i wyniki obliczeń.

Budowa arkusza kalkulacyjnego
Arkusz kalkulacyjny podzielony jest na kolumny i wiersze.
Kolumny oznaczone są wielkimi literami (A, B...AA, AB...IV).
Wiersze oznaczone są kolejnymi cyframi (1,2... 65536).
Na przecięciu kolumny i wiersza powstaje komórka. Komórka ma swój adres, np. B1, G12
Komórka wskazana kursorem nazywa się komórką aktywną.


Do komórek można wprowadzać:

• tekst,  np. nazwy nagłówków tabeli
• liczby, 
• daty,
• formuły (wzory), np. =2+2

Formuła to wyrażenie, wzór opisujący sposób obliczenia zawartości komórki arkusza, do której dana formuła została wpisana.


Do stworzenia formuły posługujemy się:

• liczbami,
• zmiennymi, np. A4, H6
• operatorami działań arytmetycznych, np. +(dodawanie), -(odejmowanie), *(mnożenie), /(dzielenie), ^(potęgowanie)
• nawiasami okrągłymi
• funkcjami, np. =SUMA(argument1, argument2...)
  
  
  Każda formuła musi być poprzedzona znakiem =